Monthly Archives: Şubat 2010

I.KİŞİSEL BİLGİLER:

Doğum Tarihi: 13.08.1962

Doğum Yeri: Akçaabat/TRABZON

Medeni Hâli: Bekar

İetişim Adresi: Hacettepe Üniversitesi, edebiyat Fakültesi, Türk dili ve Edebiyatı Bölümü, 06532 Beytepe/Ankara; Ofis Tel: (+90 312) 2978105, Faks: (+9o 312) 2992085, e-posta: eminey@hacettepe.edu.tr

II. Eğitim:

Yüksek Lisans, Türk Dili, Hacettepe Üniversitesi 1988

Doktora, Türk Dili, Hacettepe Üniversitesi 1992

III. İş Deneyimi:

Öğretim Üyesi

IV. Yabancı Dil:

İngilizce, Macarca

V. Burs ve Yurtdışı Çalışmaları:

1. 1997-1998 öğretim yılında, doktora sonrası araştırma bursuyla Macaristan/Szeged Üniversitesi

2. 1999-2000 öğretim yılında Kıbrıs/Doğu Akdeniz Üniversitesinde misafir öğretim üyesi

(daha fazla…)

Prof. Dr. Dursun Yıldırım
Prof. Dr. Dursun Yıldırım, 15 Nisan 1946 tarihinde Rize ilinin Kalkandere (Karadere) kazasına bağlı bir dağüstü köyü olan Kayabaşı (Hurmalık) köyünde dünyaya geldi. Babası Hüseyin Yıldırım, emekli inşaat ustasıdır. Annesi Meliha Yıldırım, 1995 yılında vefat etmiştir.

Prof. Dr. Dursun Yıldırım, 1952 yılında İstanbul’a gelmiş ve burada tahsil hayatına başlamıştır. Nilüfer Hatun İlkokulu’nda 1952 yılında ilk tahsiline başlayan Prof. Dr. Dursun Yıldırım, mezun olduğu yıl aynı adla (Nilüfer Hatun) eğitime açılan ortaokula devam etmiştir. Kabataş Erkek Lisesi’ne kaydolan Prof. Dr. Dursun Yıldırım, buradan 1963 yılında muzûn olup, aynı yıl yüksek tahsiline başlamıştır. İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nden 1968 yılında mezûn olan Prof. Dr. Dursun Yıldırım, aynı bölümde, Yeni Türk Dili (Türkiye Türkçesi) Kürsüsü’nde doktora programında tez çalışmasına başlamıştır. Lisans mezûniyet tezini de, “Hamdullah Hamdî’nin Mevlîdi” adıyla bu kürsüde yapmıştır. Metin okuma, gramatikal indeks ve sözlükten ibaret olan bu tez; Türkiyat Enstitüsü’nde mevcuttur. Doktora çalışması için “Bahtiyârnâme” adlı eserin Anadolu Türkçesi ile yazılmış çevirileri üzerinde durulmaktayken, Prof. Dr. Dursun Yıldırım’ın yön değiştirmesiyle, tamamen filoloji çalışması olarak yürütülen bu çalışma yarım kalmıştır.

(daha fazla…)

KİŞİSEL BİLGİLER

Mail Adresi: vuygur@pamukkale.edu.tr

Web Adresi: vuygur.pamukkale.edu.tr

Telefon: (0.258)2963649

Akademik İlgi Alanları: Çağdaş Türk lehçeleri, Türkiye ağızları, Yeni Türk dili, Türk dünyası destanları

EĞİTİM BİLGİLERİ

Lisans: Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü, Erzurum, 1982

Yüksek Lisans: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yeni Türk Dili Anabilim Dalı, Konya, 1991 (Tez: Kıvamî’nin Fetihname-i Sultan Mehmedî, İmla-Gramer-Metin-Sözlük)

Doktora: Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Dili Anabilim Dalı, Ankara, 1995 (Tez: Kırgız-Kazak-Karakalpak Türkçelerinde İsim)

(daha fazla…)

GÖREV YAPTIĞI BİRİM VE İLETİŞİM:

Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi
Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü
Telefon : 0-312-310 32 80 / 1295-1039
e-mail : ata@humanity.ankara.edu.tr

ÖZGEÇMİŞ:

20 Nisan 1969 tarihinde Beypazarı’nda doğdum. İlköğrenimimi Fevzi Çakmak İlkokulu, ortaöğrenimimi Basın Ortaokulu, Aydınlıkevler Lisesi ve Beypazarı Lisesi’nde tamamladım. 1986-1987 öğretim yılında Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne başladım ve Yemînî. Fazîlet-nâme (İnceleme-Metin-Sözlük) adlı bitirme tezi ile 1990’da mezun oldum. Aynı yıl mezun olduğum bölümün Eski Türk Dili Anabilim Dalı’nda yüksek lisans öğrenimine başladım ve 21 Şubat 1991’de de araştırma görevliliğine atandım. 1992 yılında Rabguzî. Kısasü’l-Enbiyâ 1v-53v (Giriş-Metin-Dizin) adlı tezle yüksek lisans öğrenimini tamamladım. Eylül 1993′te Taşkent Üniversitesi’nin davetlisi olarak bir aylık süre ile Taşkent’e gittim. 29 Haziran 1995’te Kısas-ı Rabgûzî (Giriş-Metin-Dizin) adlı tezle doktora öğrenimini tamamladım. 12 Kasım 1997 tarihinde doçent unvanını aldım. 1999-2000 öğretim yılında National Chengci Üniversitesi (Tayvan), 2002-2003 yıllarında Eskişehir Anadolu Üniversitesi’nde Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde misafir öğretim üyesi olarak ders verdim. 2003’te profesör unvanını aldım. Halen AÜ DTCF’nde öğretim üyesi ayrıca Eylül 2009’dan beri Bölüm ve 2003 yılından beri de Eski Türk Dili Anabilim Dalı Başkanı olarak çalışmaktayım.

(daha fazla…)

---

Lisans: İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü (İbrahim Hakkı Divanı. İ. Ü. Edebiyat Fakültesi, Eski Türk Edebiyatı Kürsüsü Mezuniyet Tezi, İstanbul, 1978, 510 s.)

Yüksek Lisans: Hazirqi Zaman Uygur Tili Grammatikisi (285.-408. sahifelerin transkripsiyonlu metni ve sözlüğü), Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı, Eski Türk Dili Bilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, İstanbul 1993, 260 s.

Doktora: Şeyh-zâde Abdürrezzâk Bahşı. Hayatı ve Eserleri. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı, Eski Türk Dili Bilim Dalı Doktora Tezi, İstanbul 1997, 260 s.

 (daha fazla…)

ÖĞRENİM DURUMU: Lisans (1991), A.Ü. Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü.

Yüksek Lisans (1993), A. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı, Eski Türk Dili Bilim Dalı.

Doktora (1999),  A. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı, Eski Türk Dili Bilim Dalı.

AKADEMİK KARİYER VE ÇALIŞILAN YERLER

- 1992-1999 Araştırma Görevlisi, A.Ü. Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü.

- 1999-2002 Dr. Araştırma Görevlisi, A.Ü. Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü.

- 2002-2002 Yard.Doç.Dr., A.Ü. Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü.

- 2002-2008 Doç.Dr., A.Ü. Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü.

- 2008- Prof.Dr. A.Ü. Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü.

- 2005-2006 ÇİN/Pekin’deki The Central University For Nationalities’in Uygur Dili  ve Edebiyatı Bölümünde Konuk Öğretim Üyeliği.

(daha fazla…)

Kocaoğlu’nun Atabek’in bazı sözcüklerine yönelik eleştirel yazısını aynen yayınlıyoruz:

Sayın Adnan Bey, Verdiğiniz örnekler için çok teşekkür ederim. Ancak, o örneklerden aşağıdakilerin kökeni Türkçe değildir:

aba (Kırgız): Farsça “heva” sözcüğünün Kırgızca söylenişi: aba < hava < heva
efir (Hakas): Rusçadan Hakasçaya geçmiştir: efir < efir Rusça < efir Yunanca
aver (Karaim): Rusçadan Karayca (Karaimce)’ya geçmiştir: aver < efir Rusça < efir Yunanca
uyar (Çuvaş): Rusçadan Çuvaşçaya  geçmiştir: uyar < efir Rusça < efir Yunanca
hava (Genel Türkçe): Farsçadan çok sayıda Türk lehçesine geçmiştir: hava < heva

ayrıca:

letçik ‘havacı’ (Gagauz): Bu da Rusçadan Gaguzcaya geçmiştir: letçik < lyotçik (lëtçik =лëтчик) Rusça: pilot

dem ‘nefes’ (T. Türkçesi): Farsçadan Türkçeye geçmiştir: dem < dem Farça (anlamı soluk)

nefes (T. Türkçesi): Arapçadan Türkçeye geçmiştir:nefes < nefes Arapça (anlamı soluk)
hali ‘boş, yararsız’ (Azeri, Afgan Özbekçesi): Arapçadan Türkçeye geçmiştir: hali < hâlî (boş, tenha)

Aşağıdaki kökenini bilmediğim örnekler hariç, listenizdeki başka örnekleriniz Türkçe kökenlidir.
arzam (Anadolu ağızları, Sinop) < ?
ayam (Doğu Karadeniz ağ.) < ?

(daha fazla…)

Timur Kocaoğlu hocamızın Türkçede “hava” anlamına gelen sözcüklerin peşine düştüğü günden beri e-posta öbeklerine yeni yeni yazılar düşmekte. Bunlar içerisinde ilgimizi çekenleri biz de yayınlamaya devam edeceğiz. Sayın Adnan ATABEK’in gönderdiği bilgiler hem ilginç hem de yeni yorum ve tartışmalara açık. Bu nedenle sitemizi takip eden Türkoloji sevdalılarının okumasını istedim.

Türkçede “Hava” Anlamındaki Söz Varlığı:

aba (Kırgız), açık orın (Eski Altay), agaar (Tuva, Moğol), arzam (Anadolu ağızları, Sinop), asin (Eski Uygur), aver (Karaim), ayam (Doğu Karadeniz ağ.), bürkü (Azeri), çigen (Hakas), del (Teleüt), ef (Anadolu ağ., Kilis), efir (Hakas), es (Ön-Türkçe,  Kazım Mirşan okuması. “Es-“ fiili de buradan türeme olmalı), hava (Genel Türkçe), il ‘İklim’ (Eski Kıpçak), kalık (KB, DLT, Turfan Texts), key (Altay, Moğol), keziu (Kumuk Balkar), kii (Hakas), kök (DLT), kün (Altay, Tatar, Hakas), organ (Anadolu ağ., Antalya), öd (DLT), salgın (Saka), sandalek (Çuvaş), soluk (Gagauz), tenğek (DLT), tigir (Hakas), uyar (Çuvaş), vad (Codex Cumanicus), yel (Eski Türkçe, Bahaeddin Ögel’den), yil (Eski Kıpçak), [ lil (Sümer)], [nal (Kore)].

Hava İle İlintili Sözler:

Dem ‘nefes’ (T. Türkçesi), hulış ‘nefes’ (Başkurt), il ‘iklim’ (eski Kıpçak), ilinç ‘ hava alma’ (eski Türkçe), kolu ‘iklim’ (Turfan Texts), letçik ‘havacı’ (Gagauz), nefes (T. Türkçesi), sivleş ‘nefes’ (Çuvaş)(Timur Bey ‘hava’  anlamında vermiş fakat ben kaynağını bulamadım.), sulış ‘nefes’ (Tatar), tınıs ‘nefes’ (Kazak), tübcil ‘havadar’ (eski Türkçe), yeleç ‘havadar’ (eski Türkçe).

(daha fazla…)